.

403239_2507949776672_594233406_nMijn naam is Krijnie Beyen. Ik ben een vaderskind. Mijn vader was aannemer. Toen ik jong was, wilde ik architect worden. Ik werd een betrokken ondernemer en kunstenaar. In mijn hart voel ik me nog steeds een vrij (en meestal vrolijk) kind. Ik vaar niet met de mainstream mee en denk in mogelijkheden.
 

Mijn beeldende werk gaat over datgene wat onder schoonheid verborgen is. De eerste herkenning van schoonheid was een van de belangrijkste gebeurtenissen in de evolutie van het bewust ZIJN van de mensheid, volgens Eckhart Tolle. Dat spreekt mij aan.
In kunst verbind ik mij als maker met de mensheid als geheel en druk ik dit vervolgens individueel uit. Het vrouwelijke en mannelijke werken samen in het scheppingsproces. Ik leef en werk vanuit mijn innerlijke stilte. Voel me nauw betrokken bij datgene wat in het collectief beweegt. Dat is mijn rode draad waar ik ook anderen mee wil inspireren.

Vanaf de peuterpuberteit was ik onbewust een praktisch feministe. Terugkijkend zie ik mezelf als stoer, soms koppig en tegendraads, maar ook vrolijk en ondernemend. Dat waren destijds behulpzame eigenschappen. Nu voel ik verzachting, meer kwetsbaarheid maar ook meer ruimte in mijn hart en groeiende liefde voor mezelf. Er zijn mensen in mijn omgeving die me dat keer op keer laten zien. Dat ervaar ik als rijkdom.

 

My name is Krijnie Beyen. I am a father’s child. My father was a contractor. When I was young, I wanted to become an architect. I became a committed entrepreneur and artist. In my heart I still feel like a free (and usually happy) child. I do not sail with the mainstream and think in possibilities.

My visual work is about what is hidden beyond beauty. The first recognition of beauty was one of the most important events in the evolution of the conscious BEING of humanity, according to Eckhart Tolle. That appeals to me.
In my art I connect myself as a maker with humanity as a whole and then express it individually. Female and masculine work together in the creative process. I live and work from my inner silence. Feel closely involved with what moves in the collective. That is my common thread that I want to be of inspiration for others.

From the toddler’s puberty, I was unconsciously a practical feminist. Looking back, I see myself as tough, sometimes stubborn and contrarian, but also cheerful and enterprising. That was helpful at the time. Now I feel softening, more vulnerability but also more space in my heart and growing love for myself. There are people that surround me who mirror me this time after time. I experience that as wealth.